Οι Φιλικοί, μαζί με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη μαζεύτηκαν για να εκτιμήσουν την κατάσταση και αναλόγως να πράξουν.
Όμως δεν άρχισαν να φανούν οι πρώτες δυσκολίες. Ο τσάρος, που είχε την πρωτοβουλία στη συναψη της συνθήκης της Ιεράς Συμμαχίας (κλικ), όχι μόνο δε βοήθησε αλλά επέτρεψε και στα τουρκικά στρατεύματα να περάσουν στις ηγεμονίες και τέλος διέγραψε και τον Υψηλάντη από τον κατάλογο των αξιωματικών. Επίσης ούτε οι ντόπιοι κάτοικοι βοήθησαν τον αγώνα, όπως πίστευαν οι Φιλικοί. Τότε ο Υψηλάντης προχώρησε προς τα νότια μαζί με τους 2000 άνδρες που συγκέντρωσε. Στο Βουκουρέστι συγκρότησε τον Ιερό λόχο (κλικ) που αποτελούνταν από Έλληνες φοιτητές ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.
Οι δυσκολίες όμως έγιναν ακόμα εντονότερες όταν ο πατριάρχης αναγκάστηκε να αφορίσει τον Υψηλάντη και το κίνημά του γιατί φοβόταν αντίποινα από τους Τούρκους, πράγμα που άρχισε να γίνεται εντονότερο όσο κρατούσε η εξέγερση.
Έτσι οι Έλληνες με λίγες δυνάμεις, χωρίς βοήθεια έδωσαν την αποφασιστική μάχη στο Δραγατσάνι(2 Ιουνίου 1821), όπου οι περισσότεροι από τους Ιερολοχίτες (200 από τους 373) σκοτώθηκαν.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε μετά από 6 χρόνια(1827). Μάλιστα μετά από δύο μήνες πέθανε στη Βιέννη(1828), αφού η υγεία του είχε κλονιστεί. Σήμερα βρίσκεται εκεί ο τάφος του μεγάλου αυτού αξιωματικού.
Έτσι η επανάσταση στη Μολδοβλαχία που κράτησε μόνο 7 μήνες είχε αυτή την τραγική κατάληξη, όμως είχε και τα θετικά της.
Στη σύσκεψη αυτή(Ισμαήλι 7-10-1820) υπήρχαν διαφωνίες και εντάσεις για το αν θα πρέπει να ξεκινήσει η επανάσταση και από πού.
Λίγο αργότερα αποφασίστηκε και η έναρξη της Επανάστασης από τη Μολδοβλαχία. Οι λόγοι ήταν:
- η διοίκηση της περιοχής βρισκόταν στα χέρια Φαναριωτών
- σύμφωνα με συνθήκη(1812) οι Τούρκοι δε μπορούσαν να μπουν με στρατό σε αυτές τις περιοχές
- ο Ελληνισμός της περιοχής ήταν σε καλή οικονομική κατάσταση
- οι Τούρκοι θα αναγκάζονταν να διασπάσουν τις δυνάμεις τους, στέλνοντας τμήματα του στρατού προς βορρά και έτσι θα ήταν πιο εύκολη η εξέγερση στην Πελοπόννησο
- επίσης πάντα υπήρχε η ελπίδα ότι η Ρωσία θα βοηθούσε τον αγώνα των Ελλήνων
Το Φεβρουάριο του 1821 λοιπόν ο Υψηλάντης πέρασε από τη Ρωσία στη Μολδαβία και έφτασε στην πρωτεύουσά της, το Ιάσιο, ξεκινώντας την Επανάσταση.
Ο Υψηλάντης περνά τον ποταμό Προύθο.
Η σημαία της εξέγερσης του Υψηλάντη
Όμως δεν άρχισαν να φανούν οι πρώτες δυσκολίες. Ο τσάρος, που είχε την πρωτοβουλία στη συναψη της συνθήκης της Ιεράς Συμμαχίας (κλικ), όχι μόνο δε βοήθησε αλλά επέτρεψε και στα τουρκικά στρατεύματα να περάσουν στις ηγεμονίες και τέλος διέγραψε και τον Υψηλάντη από τον κατάλογο των αξιωματικών. Επίσης ούτε οι ντόπιοι κάτοικοι βοήθησαν τον αγώνα, όπως πίστευαν οι Φιλικοί. Τότε ο Υψηλάντης προχώρησε προς τα νότια μαζί με τους 2000 άνδρες που συγκέντρωσε. Στο Βουκουρέστι συγκρότησε τον Ιερό λόχο (κλικ) που αποτελούνταν από Έλληνες φοιτητές ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.
στολή Ιερολοχιτών
Οι δυσκολίες όμως έγιναν ακόμα εντονότερες όταν ο πατριάρχης αναγκάστηκε να αφορίσει τον Υψηλάντη και το κίνημά του γιατί φοβόταν αντίποινα από τους Τούρκους, πράγμα που άρχισε να γίνεται εντονότερο όσο κρατούσε η εξέγερση.
Έτσι οι Έλληνες με λίγες δυνάμεις, χωρίς βοήθεια έδωσαν την αποφασιστική μάχη στο Δραγατσάνι(2 Ιουνίου 1821), όπου οι περισσότεροι από τους Ιερολοχίτες (200 από τους 373) σκοτώθηκαν.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε μετά από 6 χρόνια(1827). Μάλιστα μετά από δύο μήνες πέθανε στη Βιέννη(1828), αφού η υγεία του είχε κλονιστεί. Σήμερα βρίσκεται εκεί ο τάφος του μεγάλου αυτού αξιωματικού.
Πηγή : Εγκύκλιος Παιδεία
Χάρτης με κίνηση με την πορεία του Υψηλάντη στην εξέγερση της Μολδοβλαχίας.
Κάποιοι άλοι αγωνιστές (Γιωργάκης Ολύμπιος με 350 άνδρες) κλείσθηκαν στη Μονή Σέκου, όπου αφού οι υπερασπιστές Έλληνες αντιμετώπισαν γενναία τους πολυάριθμους Τούρκους, στις 9 Σεπτεμβρίου 1821 ο Γιωργάκης Ολύμπιος μαζί με 11 πιστούς έβαλε φωτιά τα βαρέλια πυρίτιδας που υπήρχαν και ανατινάχτηκαν όλοι στον αέρα μαζί με τους Τούρκους που βρέθηκαν κοντά.
Έτσι η επανάσταση στη Μολδοβλαχία που κράτησε μόνο 7 μήνες είχε αυτή την τραγική κατάληξη, όμως είχε και τα θετικά της.
- να διασπάσουν τις Οθωμανικές στρατιωτικές δυνάμεις
- να δώσουν τη δυνατότητα στους Έλληνες επαναστάτες να αρχίσουν τον αγώνα στον ελλαδικό χώρο
- να γνωστοποιήσουν την επανάσταση σε όλη την Ευρώπη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Παρά τα προβλήματα, την έλλειψη βοήθειας και τις ανυπέρβλητες δυσκολίες, ο αγώνας δεν πήγε χαμένος.
Οι επαναστάτες νικήθηκαν αλλά κατάφεραν:
Η προσφορά του Α. Υψηλάντη είναι πολύτιμη και καθοριστική στην απελευθέρωση του Έθνους.
